De plugins-array is de navigator.plugins verzameling: een lijstachtig object met geïnstalleerde browserplugins, elk met eigenschappen zoals naam, beschrijving, bestandsnaam en ondersteunde MIME-types. In JavaScript gedraagt het zich qua lengte en indexering als een array, maar het is een PluginArray type, geen native Array.
Hoe plug-ins tegenwoordig worden weergegeven
Vroeger controleerden websites of er Flash of andere NPAPI-plugins waren voordat ze inhoud laadden. Moderne browsers hebben de meeste plugins verwijderd; veel profielen tonen nu alleen ingebouwde handlers (zoals PDF) of een lege lijst. De API blijft bestaan voor compatibiliteit.
Scripts kunnen in een lus draaien navigator.plugins en metadata lezen. De gegevens zijn alleen-lezen; pagina’s kunnen via deze API geen plug-ins installeren.
Omdat de lijst klein en stabiel is in gangbare browsers, werd de exacte combinatie van vermeldingen, volgorde en MIME-gegevens vaak gehasht als onderdeel van browserfingerprinting.
Waarom de plug-ins belangrijk zijn voor fraude en bots
Headless browsers, automatiseringskits en sommige privacybrowsers hebben een andere set plug-ins dan de gebruikelijke Chrome, Edge of Safari voor consumenten. Aanvallers kopiëren misschien wel een user agent, maar vergeten de plug-ins, MIME-lijsten of versiestrings aan te passen. Massaal verkeer vanuit één toolkit kan identieke of bijna identieke plug-in-vingerafdrukken opleveren over veel IP-adressen heen.
Antifraudesystemen vergelijken plug-insignalen met andere kenmerken (opgegeven besturingssysteem, WebGL, lettertypen, canvas) en met gedrag. Afwijkingen en klonen versterken de scores voor bots, proxy-misbruik en click fraud. Lege lijsten zijn geen bewijs van fraude (gebruikers die veel waarde hechten aan privacy kunnen plug-ins verbergen), dus combineren leveranciers dit met bredere detectie en patronen die verband houden met advertentiefraude. De technische context komt naar voren in technieken voor het vervalsen van apparaten en het opsporen van bots.
