"Time to live" komt op twee veelvoorkomende plekken voor. Bij IP-pakketten is TTL een hop-teller: elke router telt er één af en gooit het pakket weg als de teller op nul staat, om routeringslussen te voorkomen. Bij DNS is TTL de levensduur van de cache in seconden: resolvers hergebruiken een record totdat de TTL afloopt, waarna ze opnieuw een verzoek sturen naar de upstream. Marketing- en ops-teams hebben meestal te maken met DNS-TTL bij het wisselen van hosting of CDN’s; engineers gebruiken IP-TTL bij traceroute.
IP TTL op de kabel
Bij elk doorgestuurd IPv4-pakket wordt de TTL met één verlaagd (IPv6 gebruikt Hop Limit). Als de TTL op nul komt, gooit de router het pakket weg en stuurt mogelijk een ICMP-bericht dat de tijd is verstreken. Diagnosetools verhogen de TTL stapsgewijs om de hops in kaart te brengen. TTL is geen kloktimer; het telt routers, hoewel typische paden de totale RTT binnen bepaalde grenzen houden.
DNS TTL en caching
Autoritatieve servers sturen records terug met een TTL. Recursieve resolvers en stub-caches houden zich hieraan om de belasting en latentie te verminderen. Een hoge TTL (bijvoorbeeld 24 uur) vermindert het aantal verzoeken, maar vertraagt de overgang. Een lage TTL (minuten) versnelt migraties, maar verhoogt het aantal verzoeken. Plan vooruit: verlaag de TTL vóór een wijziging, zodat verouderde caches verlopen voordat je van IP-adres wisselt.
Recursieve resolvers kunnen zeer lage TTL’s beperken. Wijzigingen worden nooit direct wereldwijd doorgevoerd, omdat elke cache volgens zijn eigen schema verloopt.
TTL in de wereld van click fraud en campagnes
DNS TTL bepaalt hoe snel wijzigingen in de landingspagina of tracking-hostnaam worden doorgegeven. Het voorkomt geen click fraud, maar botbeheerders gebruiken DNS ook voor infrastructuur die IP-adressen afwisselt. Korte TTL’s op kwaadaardige domeinen kunnen statische blokkeerlijsten te snel achter zich laten; dat is een van de redenen waarom aanbieders de nadruk leggen op gedrag en detectieprocessen in plaats van alleen op DNS.
IP-TTL helpt bij het verklaren van tools die de padlengte meten, wat soms correleert met onverwachte geografische locaties ten opzichte van de opgegeven gebruikerslocatie. In combinatie met gegevens van internetproviders en resolvers voegt het context toe aan verdachte klikken en verdacht gedrag. Bredere categorieën van misbruik zijn onder meer advertentiefraude en bots.
