Malvertising is het gebruik van online advertenties om malware te verspreiden of exploitcode uit te voeren tegen bezoekers. Aanvallers kopen of kapen toegang tot advertentienetwerken, komen door de creatieve beoordeling heen en verspreiden vervolgens malware via omleidingen, fingerprinting en exploitkits. Slachtoffers kunnen te maken krijgen met drive-by-downloads wanneer een besmette advertentie wordt geladen, niet alleen wanneer ze erop klikken.
Hoe malvertising werkt
Programmatische kanalen verwerken biedingen in milliseconden. Een malvertiser opent accounts op een demand-side platform, dient advertenties in die er onschuldig uitzien, en verbergt daarin JavaScript of geneste iframes die contact maken met de infrastructuur van de aanvaller. Nadat de veiling is gewonnen, laadt de browser bestanden in vanaf domeinen die buiten het eerste controlebeeld van het platform vallen, via ketens die snel wisselen.
Typische stappen zijn: cloaking tijdens crawlercontroles; het winnen van veilingen op goedkope advertentieruimte; een eerste script dat de browser identificeert; omleidingen via wegwerpdomeinen; een exploitkit of social-engineeringpagina; de uiteindelijke payload, zoals ransomware, een banktrojan of een cryptominer. Sommige campagnes kapen alleen de CPU in het tabblad, wat nog steeds schadelijk is voor uitgevers en lezers.
Omdat advertenties op grote nieuws- en entertainmentsites kunnen verschijnen, vertrouwen gebruikers de pagina en geven ze de uitgever de schuld als apparaten traag worden of antiviruswaarschuwingen afgaan. Het merk waarvan het logo in de advertentie stond, kan ook in opspraak raken door associatie, zelfs als ze de kwaadaardige advertentie niet hebben gekocht.
Malvertising speelt in op zwakke plekken in de toeleveringsketen van advertentiefraude: zwakke KYC-procedures, doorverkoop en lange ketens van wederverkopers vergroten de kans dat een kwaadwillende partij de advertentievoorraad bereikt. Standaarden zoals ads.txt en sellers.json verminderen het risico op domeinspoofing, maar houden op zichzelf geen kwaadaardige advertenties tegen.
Het RTB-traject dat malvertisers misbruiken
Een paginaverzoek creëert een kans om te bieden. Het supply-side platform verwerkt de regels van de uitgever en signalen van de gebruiker, en biedt de impressie vervolgens aan bij een exchange. Demand-side platforms beoordelen het biedingsverzoek aan de hand van de doelstellingen van de adverteerder. Als een malvertiser wint, wordt de advertentie geladen vanuit zijn infrastructuur of via een doorverwijzing die hij beheert, nadat het oorspronkelijke statische bestand de controle heeft doorstaan.
Cloaking komt nog steeds veel voor: de advertentie die aan een geautomatiseerde crawler wordt getoond, verschilt van wat een menselijke browser te zien krijgt. Wisselende domeinen en kortlopende TLS-certificaten zorgen ervoor dat blokkeerlijsten achter de indicatoren van gisteren aan blijven jagen. Sommige verbindingen gaan via proxy-lagen om de herkomst te verbergen tijdens incidentrespons.
| Fase | Legitieme advertentie | Malvertising |
|---|---|---|
| Beoordeling | Merkveilige tekst | Onschuldige afleiding, payload volgt later |
| Vertoon | Gehost op goedgekeurd CDN | Wordt omgeleid naar de host van de aanvaller |
| Uitvoeren | Telt een vertoning | Fingerprinting of exploit |
Wetshandhavingsinstanties en beveiligingsbedrijven beschouwen kwaadaardige advertenties al lang als een standaard aanvalsvector, omdat deze zich wereldwijd verspreiden via dezelfde kanalen die merken gebruiken om hun bereik te vergroten. Daarom horen zowel netwerkbeleid als het beveiligen van browsers thuis in de set van beheersmaatregelen.
Waarom malvertising belangrijk is
Uitgevers verliezen publiek als lezers adblockers installeren of een site mijden na angst voor een infectie. Adverteerders verspillen geld aan advertenties die schade veroorzaken, en kunnen campagnes pauzeren tijdens het oplossen van incidenten. Het juridische en regelgevingsrisico neemt toe als persoonlijke gegevens het netwerk verlaten via een trojan die via een advertentie wordt verspreid.
Openbare incidenten hebben grote websites getroffen. Onderzoekers en de pers hebben gevallen gedocumenteerd waarin grote portals kwaadaardige advertenties via netwerken van derden vertoonden, wat bewijst dat de reputatie van de site geen garantie is voor de veiligheid van advertenties. Die voorvallen zijn de reden waarom advertentieplatforms investeren in scans en waarom beveiligingsteams advertentietags behandelen als elk ander script van derden.
Voor performance-marketeers is malvertising een herinnering dat ‘goedkope bereik’-netwerken met lakse beleidsregels een staartrisico met zich meebrengen. De afweging gaat niet alleen over de kwaliteit van de zichtbaarheid, maar ook over de veiligheid van het JavaScript dat je naast je eigen code op de pagina toelaat.
Relevantie voor adverteerders
Als je display- of videoreclame via open exchanges laat lopen, neem je een deel van de beveiligingsstatus van het aanbodtraject over. Een inbreuk bij een downstream-reseller kan zich voordoen in de advertentieruimte die je hebt gekocht. Symptomen zijn onder meer plotselinge e-mails over merkveiligheid van partners, pieken in het aantal geblokkeerde advertenties of posts op sociale media waarin screenshots van je product worden gekoppeld aan een malware-melding.
Combineer platformcontroles met onafhankelijke scans waar mogelijk. Geef de voorkeur aan directe deals met uitgevers of geselecteerde marktplaatsen als campagnes gevoelig zijn. Stem je metingen af op klik-identificatoren en first-party analytics, zodat je je uitgaven snel kunt pauzeren als het gedrag op de site instort na een incident.
Risico’s rond klikken blijven bestaan: uit brancheonderzoeken blijkt dat er aanzienlijke niet-menselijke activiteit is bij betaalde zoekresultaten en op sociale media. Malvertising is niet hetzelfde als click fraud, maar beide rechtvaardigen een gelaagde verdediging. Lees meer over display-advertentiefraude en advertentiefraudetechnieken voor gerelateerde patronen.
Detectie en bescherming
Controles voor uitgevers. Verscherp het Content Security Policy waar zakelijke beperkingen dat toelaten. Gebruik iframe-sandbox-attributen om te beperken wat advertenties kunnen doen. Controleer callbacks van advertenties in de testomgeving voordat je nieuwe partners naar de productieomgeving verplaatst. Verwijder partners die geen uitleg kunnen geven over hun onderverkopers.
Maatregelen voor adverteerders. Vraag netwerken naar hun beleid voor het scannen op malware, limieten voor het vernieuwen van advertenties en contactpersonen bij incidenten. Gebruik toelatingslijsten voor apps en websites als het risico hoog is. Combineer campagnes met uitsluitingen op basis van merkveiligheid, trefwoorden en plaatsingen, in de wetenschap dat die lijsten op zichzelf geen versleutelde scripts opsporen.
Eindpunten en browsers. Houd browsers up-to-date, schakel risicovolle plug-ins uit en pas bedrijfsbeleid toe voor extensies. Beveiligingsteams moeten tijdens incidenten uitgaande verbindingen vanuit advertentieruimtes loggen om kwaadaardige domeinen snel te identificeren.
Forensische teams leggen vaak een verband tussen pieken in helpdesk-tickets over malware en specifieke advertentiepartners of regio’s. Door die indicatoren terug te koppelen naar het advertentieplatform, kunnen advertenties sneller worden verwijderd. Interne draaiboeken moeten verantwoordelijken aanwijzen voor ‘uitgaven pauzeren’, ‘ticket openen bij het netwerk’ en ‘juridische afdeling inlichten’, want elke uur telt zodra de malware zich verspreidt.
ClickPatrol beschermt betaalde campagnes tegen ongeldige en slechte klikken op alle grote platforms. Voor malware via advertenties kun je vertrouwen op CSP, het scannen van advertentieplatforms en beveiligingsmaatregelen. Bekijk wat ClickPatrol detecteert, de detectieprincipes en de prijzen voor de reikwijdte van de klikbescherming. Webteams kunnen ook de informatie over het detecteren van botverkeer lezen voor overlappende geautomatiseerde misbruikpatronen.
