De Battery Status API was een web-API waarmee JavaScript het batterijniveau, de oplaadstatus en ruwe schattingen van de resterende gebruiksduur of de tijd tot de batterij leeg is van een apparaat kon uitlezen via navigator.getBattery() en een BatteryManager object. Het was bedoeld voor energiebewuste websites (bijvoorbeeld om animaties te beperken als de batterij bijna leeg is). Grote browsers hebben de API verwijderd of beperkt, omdat gedetailleerde batterijgegevens een risico op tracking vormden.
Hoe het werkte vóór de verwijdering
Het aanroepen van getBattery() leverde een Promise op die werd omgezet in BatteryManager met level (0,0 tot 1,0), charging, chargingTime, en dischargingTime. Gebeurtenislisteners konden reageren op levelchange en aanverwante gebeurtenissen.
Uit onderzoek bleek dat nauwkeurige level plus charging als een kortstondige vingerafdruk konden fungeren: maar weinig gebruikers hebben op hetzelfde moment precies hetzelfde percentage en dezelfde plugstatus. Daardoor was correlatie tussen verschillende sites mogelijk, zelfs als cookies waren gewist, wat in strijd was met de privacyverwachtingen.
Leveranciers reageerden door de API af te raden of te beperken. Nieuwe sites moeten er niet op vertrouwen. Kies voor de prestaties de voorkeur aan algemene optimalisaties (kleinere bestanden, minder werk in de hoofdthread) en door de gebruiker bediende modi, zoals tips voor gegevensbesparing, waar dat gepast is.
Waarom dit belangrijk was voor fraude en fingerprinting
Fraudebestrijders en trackers voegden soms batterijsignalen toe aan browser-vingerafdrukbundels, naast canvas, audio, lettertypen en WebRTC. Stabiele of gesynchroniseerde batterij-tuples over meerdere sessies heen konden wijzen op gedeelde virtuele profielen of gescripte omgevingen, hoewel het signaal ruis bevatte en van korte duur was.
Nu de API grotendeels verdwenen is, verklaart historische kennis nog steeds oude datasets en waarom sommige verouderde scripts stilzwijgend mislukken. De huidige fraudedetectie steunt op duurzame signalen: IP- en ASN-reputatie, aanwijzingen over proxy’s en VPN’s, apparaatintegriteit en gedrag rond klikken en formulieren. Inzicht in verwijderde API’s maakt duidelijk waarom moderne stacks de nadruk leggen op andere lagen voor click fraud en advertentiefraude. De privacygerichte discussie over fingerprinting overlapt met onderwerpen als third-party cookies en veranderende browserbeperkingen.
